Het erve en goed Weldam wordt voor het eerst genoemd omstreeks 1380. Wolter van Weldamme werd toen door de Bisschop van Utrecht beleend met “den Weldam vor des Stichts leen – gheleghen in den kerspel van Gore”.

Negen jaar later, op Sint Jacobsdag 1389, begint dan de geschreven geschiedenis van het huis Weldam met het charter dat zich nog steeds in het huisarchief bevindt. Daarin geeft Wolter van Weldamme het huis Weldam als onderpand voor schuld aan zijn schoonzoon Willem Splinter, getrouwd met Griete van Weldamme. Kennelijk kon Wolter van Weldamme de geldsom niet terugbetalen, want in 1392 werd de schuldeiser Willem Splinter met het goed beleend. Deze overleed in 1411, waarna diens zoon Wolter met het goed werd beleend. In 1415 werd Weldam verkocht aan Johan Sticke. Na 1415 is Weldam altijd door vererving na de opeenvolgende eigenaren gegaan. 

In 1506 trouwde Jutte van Sticke, een kleindochter van Johan van Sticke, als Weldammer erfdochter met Johan (III) van Twickelo, die het goed Twickel bij Delden bezat. Vanaf dat moment raakten de geschiedenissen van Weldam en Twickel vervlochten. 

Als in 1539 Judith, de dochter van Johan en Jutte, Weldam erft en trouwt met Unico Ripperda, gaan Weldam en Twickel weer hun eigen weg. Onder de Ripperda’s groeide de invloed van Weldam. Zo rond het begin van de Tachtigjarige Oorlog werd het nu nog bestaande rechthoekige achterste gedeelte van het huis gebouwd op een vierkant omgracht terrein. Van het gebouw wat er daarvoor moet hebben gestaan is niet veel bekend. In de 17^e eeuw werden de twee zijvleugels, de bouwhuizen en het voorplein met de monumentale poort gerealiseerd. In die tijd kwam ook het tuinencomplex met grachten tot stand. Dat was een geometrische renaissance tuin vermoedelijk op basis van een oudere geometrische tuin. 

Door vererving kwamen in 1751 Twickel en Weldam weer samen als één bezit. Nu in handen van de familie van Wassenaer. Toen in 1877 Maria Cornelia barones van Heeckeren van Wassenaer trouwde met Willem Carel Philip Otto graaf van Aldenburg Bentinck en Walldeck-Limpurg, bracht zij haar erfdeel, landgoed Weldam, mee ten huwelijk. 

Het huis, welke een lange tijd had leeggestaan of verhuurd was geweest, werd in 1879 geheel verbouwd om geregeld gebruikt te worden door het jonge echtpaar. De tuinen werden opnieuw aangelegd en aan de achterzijde van het kasteel verrezen een vierkante en een achtkantige toren. Hun jongste dochter Isabelle erfde uiteindelijk Weldam. Zij was in 1914 met graaf Wilhelm zu Solms-Sonnenwalde getrouwd. 

De zoon van dit echtpaar, graaf Alfred zu Solms-Sonnenwalde is de huidige eigenaar van landgoed Weldam en samen met zijn vrouw gravin Dr. Christine zu Solms-Sonnenwalde, zien zij als één van hun belangrijkste taken, om het landgoed ongeschonden door te geven aan de volgende generatie.

Legenda: | = zoon/dochter X = getrouwd met